Een doel of een lonkend perspectief?

Je kent het riedeltje wel: als je iets wilt bereiken in je leven, dan moet je doelen stellen, hard werken en niet opgeven. Op zich is het geen verkeerd advies natuurlijk, maar laten we beide situaties eens bekijken.

Doelinfo-icon

Stel je voor, je bevindt je in een wijds landschap en je bent alleen. Alleen zijn vind je niet prettig en dus besluit je naar een plek te gaan waar mensen zijn. In de verte zie je een stad, geheel logischerwijs stel je jezelf als doel om naar die stad toe te gaan en vol daadkrachtinfo-icon begin je aan je reisinfo-icon. Onderweg tref je vele uitdagingen, woeste bossen, stinkende moerassen en onvoorspelbare struikrovers. Je laat je niet kennen, je zet je beste been voor en je gaat door. Onderweg tref je ook de meest magische uitzichten, zonsondergangen waar je alleen maar van kon dromen en eindeloze sterrenhemelen, maar je bent zo strijdlustig in de weer om je doel te bereiken dat je daar geen tijd voor hebt en dus ga je door. Uiteindelijk, na veel bloed, zweet en tranen bereik je de muren van de stad die je ooit in de verte zag. Zo van dichtbij blijkt het helemaal niet zo rooskleurig te zijn als je gedacht had. Onderweg ben je andere steden gepasseerd, die stiekem beter aanvoelden, maar aangezien rationeelinfo-icon denken niets van doen heeft met gevoel heb je die impuls genegeerd, want deze stad was immers je grote doel.

Je begrijpt wel dat deze aanpak garant staat voor teleurstelling, ongekend veel energie kost en de perfecte voedingsbodem is voor een burn-outinfo-icon.

Hoe zou het zijn als we een doel vervangen door een richtinginfo-icon?

Lonkend perspectiefinfo-icon

Stel je voor, wederom bevind je je in een wijds landschap en je bent alleen. Deze keer begin je met de vraag: wat wil ik graag realiseren? Je voelt je alleen, maar in plaats van je daarop te focussen en een verwoede poging te doen om dit probleem op te lossen ga je kijken wat je wel wil, want alles wat je aandacht geeft groeit immers. Nu je even de tijd neemt om erop in te voelen blijkt dat je het fijn vindt om met andere mensen samen te zijn. Zo creëer je een visie, of een lonkend perspectief van wat je graag wilt.

Met dit perspectief in gedachten kijk je eerst goed om je heen, echt alle kanten op. Uiteindelijk valt je keuzeinfo-icon op een stad in de verte, daar zullen vast fijne mensen zijn en je besluit in die richting te gaan bewegeninfo-icon. Het is een lange reis en je besluit ervan te genieten. Je neemt de tijd om voldoende te rusten, je geniet van het prachtige landschap en spreekt met andere reizigers. Zo ben je geheel ongedwongen constant bezig met het verzamelen van informatie en heb je de ruimte om het tot je door te laten dringen. Elke ochtend bepaal je of je nog in de juiste richting beweegt, zo nodig stel je je koersinfo-icon bij. Andere reizigers vertellen bijvoorbeeld over een moeras verderop, of struikrovers bij het woeste woud en je past je route aan om deze knelpunten te omzeilen. In het bijzonder ontmoet je een heel vriendelijke man, die vertelt over zijn geboortestad, een fijne plek met allemaal lieve mensen. Dit is niet de stad waar je naar onderweg bent, maar het komt wel helemaal overeen met jouw wens, je visie.

Nieuwe richting

Nu verander je natuurlijk niet zomaar van koers, maar je hebt al meerdere mensen ontmoet die eigenlijk niet zo heel enthousiast waren over de stad waarnaar je op weg bent. Het was niet overtuigend genoeg je koers te wijzigen, maar nu met dit positieve bericht ga je toch overstag. Het is een spannende keuze, want je kunt de stad nog niet zien, volgens de vriendelijke man ligt het achter een heuvel, drie dagen reizen vanaf hier. Je wijkt wel iets af van je originele koers, maar zelfs als het helemaal niks blijkt te zijn dan kun altijd je koers weer verleggen.

Na drie dagen reizen sta je op de top van de heuvel en kijk je naar een prachtig stadje wat aan alle kanten liefdevolle aandacht uitstraalt. Het is nog hooguit een halve dag lopen en met een warm gevoel in je hartinfo-icon besluit je je koers voort te zetten.

Positieve aandacht

Juist door een positieve aandachtige blik kun je de signalen oppikken die jou begeleiden. Een star en vastgezet doel, maakt je blind voor andere opties, put je uit en houd je op een dwaalspoorinfo-icon. Door een doel te vervangen door een lonkend perspectief, open te staan voor andere ideeën en bij elke stap je keuze te heroverwegen kom je op plekken die je vaak van tevoren niet had kunnen voorzien, maar eenmaal daar blijken ze je te passen als een maatpak.

Related Articles